Posted by: ਡਾ. ਹਰਦੀਪ ਕੌਰ ਸੰਧੂ | ਨਵੰਬਰ 22, 2013

ਅਣਕਿਹਾ ਦਰਦ (ਚੋਕਾ)


ਤੇਰੀ ਮਿਲਣੀ

ਸੁਣਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਮੈਨੂੰ

ਹਰ ਵਾਰ ਹੀ

ਅਣਕਿਹਾ ਦਰਦ

ਨੁੱਚੜਦਾ ਏ

ਜੋ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ‘ਚੋਂ

ਜ਼ਿੰਦ ਨਪੀੜੀ 

ਅਣਪੁੱਗੀਆਂ ਰੀਝਾਂ 

ਟੁੱਟੀਆਂ ਵਾਟਾਂ 

ਹੁਣ ਕਿੱਥੋਂ ਲਿਆਵਾਂ

 ਪੀੜ ਖਿੱਚਦਾ 

ਕੋਈ ਜਾਦੂਈ ਫੰਬਾ

ਸਹਿਜੇ ਜਿਹੇ 

ਤੇਰੇ ਅੱਲੇ ਫੱਟਾਂ ‘ਤੇ 

ਧਰਨ ਨੂੰ ਮੈਂ 

ਕਾਲਜਿਓਂ ਉੱਠਦੀ

ਬੇਨੂਰ ਹੋਈ 

ਬੁੱਲਾਂ ‘ਤੇ ਆ ਕੇ ਮੁੜੀ

ਸੂਲਾਂ ਚੁੱਭਵੀਂ 

ਤਿੱਖੀ ਜਿਹੀ ਟੀਸ ਨੇ

ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਹੀ 

ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਤਲੀਆਂ 

ਫੰਬੇ ਧਰ ਕੇ 

 ਆਪੇ ਹੀ ਭਰਨੇ ਨੇ

ਦਿਲ ਤੇਰੇ ਦੇ 

ਅਕਹਿ ਤੇ ਅਸਹਿ 

ਡੂੰਘੇ ਪੀੜ ਜ਼ਖਮ !

ਡਾ. ਹਰਦੀਪ ਕੌਰ ਸੰਧੂ 
(ਸਿਡਨੀ)  
*ਚੋਕਾ ਜਪਾਨੀ ਕਾਵਿ ਵਿਧਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ 5+7+5+7+5……ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਖਰੀ ਦੋ ਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ 7+7 ਧੁੰਨੀ ਖੰਡ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। 
ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ

ਟਿੱਪਣੀ ਕਰੋ ਜਾਂ ਕੁਝ ਪੁੱਛੋ

ਆਪਣੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੇਠਾਂ ਭਰੋ ਜਾਂ ਦਾਖਲੇ ਲਈ ਕਿਸੇ ਆਈਕਨ 'ਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ:

WordPress.com Logo

ਤੁਸੀਂ WordPress.com ਦੇ ਖਾਤੇ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਬਾਹਰ ਹੋਵੋ / ਬਦਲੋ )

Twitter picture

ਤੁਸੀਂ Twitter ਦੇ ਖਾਤੇ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਬਾਹਰ ਹੋਵੋ / ਬਦਲੋ )

Facebook photo

ਤੁਸੀਂ Facebook ਦੇ ਖਾਤੇ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਬਾਹਰ ਹੋਵੋ / ਬਦਲੋ )

Google+ photo

ਤੁਸੀਂ Google+ ਦੇ ਖਾਤੇ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਬਾਹਰ ਹੋਵੋ / ਬਦਲੋ )

Connecting to %s

ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ

%d bloggers like this: