Posted by: ਡਾ. ਹਰਦੀਪ ਕੌਰ ਸੰਧੂ | ਫਰਵਰੀ 4, 2013

ਚੁੱਪ ਦੀ ਨਦੀ


ਇੱਕਲ ‘ਚ ਵਹਿੰਦੀ

ਚੁੱਪ ਦੀ ਨਦੀ ‘ਚ

ਹਰ ਪਲ ਹਰ ਘੜੀ

ਮਨ ਗੋਤੇ ਸੀ ਖਾਈ ਜਾਂਦਾ……

ਪੁਰਜ਼ੋਰ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਛੱਲਾਂ ਦੇ

ਇੱਕਲ ਦੇ ਥਪੇੜਿਆਂ ਨੂੰ

ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਉਹ ਕਿਵੇਂ

ਅੰਦਰੇ-ਅੰਦਰ ਸੀ ਸਮਾਈ ਜਾਂਦਾ……

ਚੁੱਪ ਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਬੋਲਦੇ

ਉਹਨਾਂ ਸੁਥਰੇ ਹਰਫ਼ਾਂ ਨੂੰ

ਮਨ ਦੀ ਦਹਿਲੀਜ਼ ‘ਤੇ

ਬੋਚ-ਬੋਚ ਸੀ ਟਿਕਾਈ ਜਾਂਦਾ…..

ਚੁੱਪ ਦੀ ਨਦੀ ‘ਚੋਂ

ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੁੱਟ ਭਰ ਕੇ

ਰੂਹ ਨੂੰ ਲੱਗੀ ਤਰੇਹ

ਹੌਲ਼ੇ-ਹੌਲ਼ੇ ਸੀ ਬੁਝਾਈ ਜਾਂਦਾ…..

ਚੁੱਪ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ‘ਚ

ਕਿਤੋਂ ਸਮੇਟ ਕੇ ਲਿਆਂਦਾ

ਖਿੜ-ਖਿੜਾਉਂਦਾ ਹਾਸਾ ਵੀ

ਆਵਦੇ ਕੰਨੀ ਸੀ ਪਾਈ ਜਾਂਦਾ……

ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਖੰਡਾਹਰ ਨੂੰ

ਏਸੇ ਨਦੀ ‘ਚ ਰੋੜ ਕੇ

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਨਵੇਕਲਾ

ਸਾਂਗ ਜਿਹਾ ਸੀ ਰਚਾਈ ਜਾਂਦਾ……

ਇੱਕਲ ਦੀ ਚੁੱਪ-ਚਾਂ ‘ਚ

ਜਦ ਆਪਾ ਉਘੜਦਾ

ਸੱਚ ਦੀ ਧੁੰਨ ਛੇੜ ਕੇ

ਰੂਹ ਦਾ ਰਾਗ ਸੀ ਗਵਾਈ ਜਾਂਦਾ ! 

ਹਰਦੀਪ ਕੌਰ ਸੰਧੂ (ਡਾ.)

Advertisements

Responses

  1. आपकी कविता चुप दी नदी दिल को छू गई ऽअपने नदि के मिस बहुत कुछ कह दिया और जीवन की एक नई व्याख्या पेश कर दी है । हार्दिक बधाई !
    इस खूब्सूरत कविता का हिन्दी अनुवाद भी कर दीजिएगा ।

  2. Very nice poem Hardeep ji.


ਟਿੱਪਣੀ ਕਰੋ ਜਾਂ ਕੁਝ ਪੁੱਛੋ

ਆਪਣੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੇਠਾਂ ਭਰੋ ਜਾਂ ਦਾਖਲੇ ਲਈ ਕਿਸੇ ਆਈਕਨ 'ਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ:

WordPress.com Logo

ਤੁਸੀਂ WordPress.com ਦੇ ਖਾਤੇ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਬਾਹਰ ਹੋਵੋ / ਬਦਲੋ )

Twitter picture

ਤੁਸੀਂ Twitter ਦੇ ਖਾਤੇ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਬਾਹਰ ਹੋਵੋ / ਬਦਲੋ )

Facebook photo

ਤੁਸੀਂ Facebook ਦੇ ਖਾਤੇ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਬਾਹਰ ਹੋਵੋ / ਬਦਲੋ )

Google+ photo

ਤੁਸੀਂ Google+ ਦੇ ਖਾਤੇ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਬਾਹਰ ਹੋਵੋ / ਬਦਲੋ )

Connecting to %s

ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ

%d bloggers like this: